Absoluut recht betekenis

Absoluut recht is recht van één tegenover allen, dus tegenover eenieder te handhaven. Absoluut recht is het tegenovergestelde van relatief recht. Het makkelijkste voorbeeld van een absoluut is het eigendomsrecht. De eigenaar van een zaak kan zijn recht tegenover eenieder handhaven. Absoluut recht wordt ook wel aangeduid als exclusief recht. Een absoluut recht kenmerkt zich door zaaksgevolg (droit de suite): het absolute recht blijft in principe op de zaak rusten, waar deze zich ook bevindt en anderen dan de gerechtigde dienen zich te onthouden van handelingen die de gerechtigde storen in de uitoefening van zijn exclusieve.

Absoluut recht betekenis 1) Absoluut recht is recht waarop men zich kan beroepen tegenover iedereen. Eigendom is een absoluut recht, want iedereen moet het recht van de eigenaa.

Onvoorwaardelijk

onvoorwaardelijk (comparative onvoorwaardelijker, superlative onvoorwaardelijkst) unconditional Antonym: voorwaardelijk. Hij gaf haar zijn onvoorwaardelijke liefde. biedt vier verschillende definities van het bijvoeglijk naamwoord onvoorwaardelijk, dat zonder bedenkingen of voorwaarden betekent. Daarnaast toont het ook woorden die onvoorwaardelijk bevatten of verwant zijn aan onvoorwaardelijk.

Onvoorwaardelijk onvoorwaardelijk - English translation of onvoorwaardelijk from Dutch from the Dutch-English Dictionary - Cambridge Dictionary.

Onaantastbaar

aan·tast·baar als het onmogelijk is om iets te veranderen of kritiek te hebben Voorbeelden: 'In leek Hitlers positie nog onaantastbaar.', 'een voetbalcommentator met een schijnbaar onaantastbare autoriteit' Synoniemen: heilig onschendbaar taboe 2 definitie. You have chosen not to accept cookies when visiting our site. The content available on our site is the result of the daily efforts of our editors. They all work towards a single g. Onaantastbaar Veel vertaalde voorbeeldzinnen bevatten "onaantastbaar" – Nederlands-Engels woordenboek en zoekmachine voor een miljard Nederlandse vertalingen.

Soeverein

biedt elf verschillende definities van het woord soeverein, afkomstig van diverse bronnen. Een soeverein is iemand of iets dat de meeste macht heeft, niet afhankelijk is van een hoger gezag of een munt is. Soevereiniteit is het recht om het hoogste gezag uit te oefenen zonder verantwoording aan een ander orgaan. Lees over de oorsprong, de ontwikkeling en de invloed van dit concept op de moderne staat, het internationaal recht en de Europese Unie.

Soeverein This page was last edited on 2 January , at Definitions and other text are available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License; additional terms may apply.

Grondrecht

Hoofdstuk 1 bevat de grondrechten. Grondrechten kunnen worden onderverdeeld in klassieke grondrechten en in sociale grondrechten. Klassieke grondrechten bieden de burgers met name bescherming tegen de overheid, zoals het recht van vrije meningsuiting. Grondrechten zijn onaantastbare rechtsnormen die persoonlijke vrijheid en een menswaardig bestaan moeten verzekeren. Lees over de oorsprong, de classificatie en de voorbeelden van grondrechten in Nederland en op internationaal niveau.

Grondrecht In hoofdstuk 1 zijn de rechten van iedere ingezetene vastgelegd. Het gaat daarbij met name om mensenrechten en democratische rechten. Zo zijn het discriminatieverbod (art. 1), de vrijheden van godsdienst en meningsuiting, de onaantastbaarheid van het menselijk lichaam, het recht op privacy, rechtsbescherming en het recht op betoging opgenomen.